Verzweedsen
Ik wilde er al een hele tijd aan beginnen, maar ‘k ben het telkens weer vergeten – eerlijk waar! Ik wilde namelijk meedelen hoe het voor mij voelt om in Zweden aan te komen (of te vertrekken, maar vooral aan te komen).
‘t Zit namelijk zo: ik haat het om mezelf als een toerist te voelen in een onbekend land. Waarschijnlijk omdat ik me gemakkelijk erger aan toeristen in België (allez, soms toch), maar punt is dus dat ik het zelf ook niet graag ben. Vandaar dat ik een beetje (heel erg) verontwaardigd was dat we voor onze eindejaarsreis naar Italië geen voorbereidende lessen Italiaans hadden gekregen. Op het laatste nippertje, in de bus ìn Italië, kregen we een boekje met zo’n paar zinnetjes die wel van pas zouden kunnen komen. En weet je wat? Dat is nu nét wat toeristen typeert in mijn ogen. Die staan dan zo in een winkel, kijken de mensen niet aan maar lopen rond met een klein boekje in hun hand waarin ze frantically in beginnen te bladeren wanneer er tegen hen gesproken wordt. ‘Esta… es una sell… sello?’ Beetje lachwekkend, vind ik zelf.
Maar dus, ik voel mezelf niet graag zo belachelijk. Zelfs als de andere het niet belachelijk vindt. Mogelijk is dat één van de factoren waarom ik Zweeds ben beginnen leren, zodat ik alvast geen boekje bij de hand moet houden.
Dus hoe meer ik me ‘één van de mensen´ begin te voelen, hoe beter. Vandaar dat ik best wel tevreden was dat ik de laatste keer dat ‘k naar Zweden ben gegaan, helemaal alleen tot bij mijne Zweed thuis ben gegaan. En hoe verder je gaat, hoe meer Zweeds je je voelt.
In de luchthaven: volledig Belg (papa staat er nog bij, we kijken samen naar andere mensen met andere talen).
Op het vliegtuig: één van de mensen met een connectie met Zweden (weinig contact, iedereen is anoniem voor elkaar).
Op de bus van de Zweedse luchthaven naar Stockholm: iets meer Zweeds (de Zweedse taal overheerst, ik ben een stille toeschouwer).
In Stockholm met de koffer: een toerist (bah. Postkaartjes kopen en met groot geld betalen omdat je niet snel de waarde van kleine centjes kan onderscheiden).
Op de trein en bus naar ‘huis’: grotendeels Zweeds (wel een koffer maar stil en alleen – kan gemakkelijk doorgaan voor een gewone inwoner, nietwaar?).
En per stap voel ik me een klein beetje gelukkiger worden, want dan voel ik me een klein beetje Zweedser.
