Van gedachten veranderd
Al de hele week heb ik reikhalzend uitgekeken naar het weekend, wat voor mij bekendstaat als ‘de twee dagen van vrije tijd’.
Maar nu het zover is word ik enkel overspoeld door gevoelens van wanhoop. Dit is vooral dankzij de relatief grote berg huiswerk en het voorbereiden voor de examens – waar ik overigens nog niet aan toe ben gekomen omdat ik me bezig heb gehouden met een beetje werken voor de stage, een beetje Zweeds van de avondles overtypen en heel veel aanpassen en bijvoegen in mijn paper.
Die paper is ondertussen mijn grootste bron van zorgen geworden. Ik heb nog welgeteld 4 dagen om deze af te werken, en aangezien ik mijn invulling met bronnen verkeerd heb gedaan heb ik meer tijd nodig dan ik momenteel heb. En om het nog erger te maken: zondag wordt vrijwel nutteloos, omdat ik eerst mee een zaal moet gaan boeken voor het prombal (wat een timing, ik weet het, maar het moet ooit gebeuren en de tijd dringt) en daarna een verplaatsing naar S. moet maken om een groepswerkje ineen te steken.
Conclusie: ik ruim mijn kamer op van 23.15-00.30 uur en ben van plan de rest van de nacht wakker te blijven en voor school te werken (hoewel ik nu al weet dat ik dat nooit van z’n leven volhoud – ben daarstraks al tegen de verwarming in slaap gevallen, en mijn cola is bijna op).
Nog 10 dagen voor de examens beginnen.
Nog 4 dagen voor de paper af moet zijn, ik mijn laatste stage met evaluatie heb en examen Zweeds heb.
Nog veel te veel dagen die nutteloos worden door allerlei zaken.
Ik krijg zin om namiddagen van school te spijbelen om examens voor te bereiden – maar dat is nu ook niet echt een goed idee, mijns inziens.
Bestaat er niet zo’n regel die zegt ‘de week voor de examens mag er geen huiswerk meer gegeven worden’? Vanaf wanneer gaat iemand daar dan ook echt waarde aan hechten?
